Home | Mijn Zusje Rap Niels | Dagboek Christel | Ziekte | De Opkikkerdag | Verloving | Trouwen | Foto's trouwen | Interview Yes | Urn Christel | Leuke dingetjes | Wilma's PSP kunst | Micky | Christel's 19e verjaardag | Gedichten | Foto's | Danielle's pagina | Links

 

Gedicht voorgedragen door Niels tijdens het afscheid van Christel.

 

 

Mijn zusje

 

Wat zij deed voor mensen en doet,

ze gaf mij mijn zelfrespect terug en dat voelt goed.

Ze liet de mensen zien dat je moet vechten,

voor alles wat je wil bereiken

 

Zij heeft voor ons laten zien dat pijn en tegenslagen

niet gevolgen moet hebben voor welk doel ook die je voor ogen hebt

Met kracht, strijd en liefde

met bloed, zweet en tranen.

 

Zij is ons grote voorbeeld,

dat dromen geen bedrog zijn.

Alle dromen komen uit als je maar

blijft hopen en ervoor blijft vechten.

 

Zij is dit voorbeeld en daar heeft ze haar

prijs voor betaald om ons te laten zien

waar we met z’n allen hier in staat voor zijn

Hier ligt het voorbeeld voor het leven

 

 Ik hou van je Xje Niels

 

 

Gedicht voorgedragen door Ruud namens Peter tijdens het afscheid van Christel.

 

Lieve Christel

 

De trots van mijn leven

Ook al duurde ons samenzijn maar even

We hebben genoten van onze momenten

De steun die we elkaar gaven was puur uit liefde

 

We hebben gestreden,

Maar tegen deze oneerlijke strijd waren Wij niet opgewassen

Altijd positief denken, zo was jij

Een kanjer van een vrouw, dat ben jij voor mij

 

Onze mooie dag pakt niemand meer van ons af

Wat hebben we genoten, jij met je mooie glimlach

Er komt een tijd dat ik je los moet laten

Ik noem het alleen anders vastpakken

 

Dat plekje dat jij in mijn hart hebt veroverd

Dat plekje zal daar voor altijd blijven

Ik vind veel steun in de herinneringen aan jou

Ik kan trots zeggen “ik hou van jou”

 

Ik heb er een bijzondere familie bij gekregen

Alleen onze hoofdpersoon moeten we missen

Christel was lief, positief, eerlijk en oprecht

Alles wat ik in Christel zag was perfect

 

Ik ben blij dat ik jou als mijn vrouw heb mogen zien

Lieve Christel, ik zal je missen.

 

Peter

 

 

 

Gedicht voorgedragen door Anita tijdens het afscheid van Christel.

  

Lieve Christel,

 

Ik zou je nog zoveel willen zeggen

Nog zoveel met je willen doen

Je bent in korte tijd zoveel voor ons gaan betekenen

Ook Jayno was zo gek op je

 

Hij maakte elke dag wel een tekening voor je

Hij keek er naar uit om dingen

met je te gaan doen als je, je nieuwe beentje

had zoals hij dat altijd zei

 

Helaas dat zal niet meer gebeuren

En ook al is hij nog zo klein

Hij zal je echt nooit vergeten

Hoe kan dat ook zo’n bijzondere meid,

zo sterk, lief en altijd positief.

 

Je bent voor iedereen een groot voorbeeld,

Echt een kanjer!

Niemand zal je ooit vergeten

Bedankt dat je m’n schoonzus wilde zijn

 

Ik zal je missen en ik hou van je

 

Anita

 

   

 

Gedicht voorgedragen door Anita namens Jan en Mary tijdens het afscheid van Christel.

 

Om zoveel te zeggen,

Dat waren de woorden, die op het medaillon van onze Peter stonden

We zijn bijzonder trots op jou

Dat je onze schoondochter mocht zijn

 

Al was het maar van korte tijd

Je blijft een voorbeeld voor iedereen

Ik heb nog nooit zo’n kanjer gezien

We blijven altijd een speciaal plekje

In ons hart voor jou bewaren

 

Dag Kanjer

Mary en Jan

 

 

Gedicht voorgedragen door Lianne tijdens het afscheid van Christel.

 

Lieve Christel

 

Te kort op deze aarde

Maar voor mij van onschatbare waarde

Een geweldige vriendin waar ik altijd mee kon praten

Heb ik nu los moeten laten

 

Een vraag waar we nooit antwoord op zullen krijgen

Waarom heeft het moeten gebeuren?

Zo moedig toen je pijn had

Nooit klagen, nooit zeuren

 

Je wou ons niet achterlaten

Maar je moet het leven wel loslaten

Deze verschrikkelijke strijd kon je niet meer aan

Dapper, heb je toen besloten er in alle rust vandoor te gaan

 

Je bent nu bij de sterren,

Kan eindelijk rusten en kijkt naar beneden

Maar gemis zal blijven, ook al weet ik dat je nu rust hebt gevonden

Er was geen reden

 

Een speciale plek in mijn hart,

Voor een met recht genoemd een speciale vrouw

Mijn gedachte zijn altijd bij jou

Lieve Christel, ik hou van jou

 

Voor Christel,

die te kort heeft mogen leven,

Meisje ik zal je nooit vergeten

 

Lianne

 


  Missen    

 Zal het missen ooit verdwijnen   
Zal de zon ooit weer schijnen
Zal het zonder haar ontwaken
Je ooit minder kunnen raken

Nooit meer een woord, nooit meer haar lach
Alles gaat terug naar die ‘ene dag’
Als verdoofd probeer je te accepteren
Dat je zonder haar moet proberen

 

Je sleept je elke dag voort
Denkend aan alles dat bij haar heeft behoort
De kleine dingen die zo konden storen
Wat zou je die graag nog eens horen

 

Hoe kun je doorgaan zonder haar
Nooit meer haar lach te zien, dat is raar
Je ziet en hoort haar telkens weer
Het gemis wordt niet minder, alleen maar meer.

 

Je voelt je gebroken en verscheurd
Mensen zullen zeggen “Je hebt genoeg getreurd”
Maar hoe kunnen ze weten van het verdriet
Als je eraan denkt, dat je haar nooit meer ziet

 

Zolang zij in je hart zal zijn
Zal elke vreugde vermengd zijn met pijn
Wetend dat je door moet gaan
Met in je ziel altijd die traan

En al ben je haar in dit leven dan echt kwijt
         Haar herinnering leeft in je voort, voor altijd....

 

     
Pijn,

Wat doet het pijn
Het lege gevoel
Het is niet fijn
Leven zonder doel

Verdriet dat voel je
De leegte en de eenzaamheid
Dat is het missen en dat doe je
Is er dan alleen maar ruimte voor droefheid

Het is zo lang geleden
De knuffels en kussen
De gedachten over het verleden
Bijna een jaar intussen

Nu deze dagen van feest
Mis je haar lach en stem
Nu zelfs het meest
Lekker spontaan en adrem

Pijn voel je in je lijf
Pijn voel je in je geest
Ik weet niet waar ik blijf
Ik ben nog nooit zo ellendig geweest

Dit alles hoort erbij
Zoiets zeggen ze dan
Het hoeft niet voor mij
Ik voel dat ik het niet aan kan

Maar het is geen kwestie van
Doorgaan dat is wat moet
Niet zeuren zeggen ze dan
Niet er over praten dan gaat het goed

Maar diep, heel erg diep binnen in
Voel je de echte ware pijn
Doe maar gewoon je eigen zin
Dat is het beste, gewoon jezelf zijn.

                                   

Mijn rugzak

 

Mijn rugzak vol verdriet om jou,

Neem ik overal met me mee

Van zonsopgang tot slapen gaan,

ik sleep het voort, gedwee.

 

Mijn rugzak vol verdriet om jou,

geen mens weet van mijn last.

Diegene die hetzelfde draagt,

die kennen het ook vast.

 

Mijn rugzak vol verdriet om jou,

laat ik soms buiten staan.

Dan zet ik maar een masker op,

voordat ik naar binnen ga.

 

Mijn rugzak vol verdriet om jou,

wordt heel vaak niet begrepen.

Het zal nu toch wel minder zijn,

het is allang geleden.

 

Mijn rugzak vol verdriet om jou,

ik draag hem als een must,

ik ben niet meer zoals ik was,

hij geeft mij nooit meer rust.

 

Mijn rugzak vol verdriet om jou,

zal het ooit minder worden?

Te slepen met dit zwaar verlies,

het is niet te verwoorden.

 

Mijn rugzak vol verdriet om jou,

zegt na zoveel jaren,

lieve schat, ik hou van jou,

en blijf mijn rugzak dragen.

Het leven is als een rivier,
de oorsprong vindt plaats op grote hoogte en in alle rust.
Het komt langzaam tot ontwikkeling,
en het duurt tijden tot je het merkt.
 
Als hij gevormd is tot een stroompje,
dan gaat het sneller en sneller.
En voordat je het weet,
groeit het tot iets moois.
 
Eenmaal gegroeid tot iets groots,
gaat het zijn eigen weg.
En volgt het de eenvoudigste route,
totdat het eenmaal volwassen en volgroeid is.
 
En als het dan eenmaal groot is,
opgenomen wordt in een groot geheel.
En komen er dan blokkades op hun pad,
dan moet de stroom zich wijzigen.
 
Als deze blokkades niet overwonnen kunnen worden,
en de rivier niet op zijn pad door kan gaan.
Zal de stroom zich moeten vertakken,
levensgezellen achterlatend op hun reis.
 
Het verdriet hebben van alleen verder moeten,
en het gezelschap missen van elkaar.
Eenzaam achterblijven op je eigen reis,
die eindigen zal in de grote zee.
 

Tot ziens,

 

Al weet ik dat je veilig bent

geborgen bij de heer

de lege plaats blijft onvervuld

ik zie je nooit meer.

 

Al weet ik dat je veilig bent

verlost van alle pijn

ik kan mijn vragen niet meer kwijt

kan nooit meer bij je zijn.

 

Al weet ik dat je veilig bent

ik zoek en vind je niet

ik vraag het aan een lege lucht

of je mij hoort en ziet.

 

Al weet ik dat je veilig bent

mijn hart wil er niet aan

dat je, die ik niet missen kan

voorgoed bent heen gegaan.

 

Al weet ik dat je veilig bent

ik zie je nooit meer

maar als het donkert, zeg ik zacht

tot ziens, bij God de Heer.

We weten het niet, we zullen het nooit begrijpen
Waarom een mensenleven wordt bekort
Waarom de ene bloem tot vrucht mag rijpen
De ander reeds in de knop verdort .....

Als iets liefs je verlaat,  blijft nog altijd de liefde

             

     

Leven is als sneeuw,

je kunt het niet bewaren,

          troost is, Christel dat jij er was,
uren, maanden, jaren......

        

Een hand vol liefde,
geblazen in de wind,
komt altijd aan        
               waar iemand zich ook bevindt

                  

                                

               

                   Als tranen een trap konden maken

    en herinneringen een brug

         dan klom ik hoog de hemel in

en nam ik je mee terug

 

    

 

Onze muis bleef vechten

al kon ze niet winnen,

ze lachte zo vaak nog,

gaf ons warmte van binnen.

We moeten samen nu verder,

tot steun zijn voor elkaar.

Maar onze diepste gedachten

die blijven bij Christel....

 

God looked around His garden and

found an empty space

He then looked down up on the earth

and saw your tired face

He put His arms around you and

lifted you to the rest

God’s garden must be beautiful

He only takes the best

 

      

Als onze liefde voor jou
je had kunnen redden,
was je er zeker nog geweest.

 

 

 

Wie ben jij die zegt...

Wie ben jij die zegt
dat ik verder moet gaan.

Wie ben jij die zegt
je moet het een plaatsje geven.

Wie ben jij die zegt
er is nog genoeg om voor te leven.

Wie ben jij die zegt
het is al bijna 4 jaar geleden.

Wie ben jij die zegt
je moet niet bij de pakken neerzitten.

Wie ben jij die zegt
je doet ook niks je zit maar wat,

Wie ben jij die zegt
de zon schijnt nog.

Wie ben jij die zegt
ga er eens uit dan vergeet je het even.

                      Ik weet wie je bent, je bent een ouder, die niet een kind heeft verloren….
Laatste wijziging op: 17-12-2008 16:14